2010 FIFA World Cup South Africa - recenzja

Okolicznościowe edycje FIFY wydawane z okazji Mistrzostw Świata lub Europy zawsze kojarzyły mi się z typowymi wyciągaczami kasy. Jakie zmiany bowiem zawrzeć w takiej produkcji, kiedy ok. pół roku temu wyszła pełnoprawna część serii, a za kolejne pół pojawi się następna? Pomijam już fakt, że w takich edycjach całkiem pomijane są kluby i nawet fakt, że samych reprezentacji do wyboru jest wtedy bardzo dużo, nie do końca to wszystko wynagradza. Po 2010 FIFA World Cup South Africa miałem jednak trochę większe wymagania. Wszystko to dlatego, że wydana w zeszłym roku FIFA 10 bardzo mi się spodobała i choć nie byłem aż tak entuzjastycznie do niej nastawiony jak koledzy z redakcji, to jednak nie sposób było nowej kopanki od EA Sports nie docenić. Dlatego po recenzowanej tutaj produkcji spodziewałem się kontynuowania dobrej passy i poprawienia rzeczy, które nie do końca ostatnio zagrały.

Po pierwszym odpaleniu gry od razu da się odczuć, że mamy tu do czynienia z grą wybitnie poświęconą wielkiemu świętu piłkarskiemu, jakim są Mistrzostwa Świata. Menusy są utrzymane w bardzo kolorowej, "słonecznej" tonacji (w końcu turniej odbywa się w gorącym RPA), co krok oczy gracza atakują ciekawe smaczki na temat poszczególnych reprezentacji, a na przykład w trakcie rozgrywania mistrzostw można sobie poczytać wiadomości na temat ostatnich wydarzeń okraszone zdjęciami, niczym na prawdziwej stronie internetowej. Do tego oprawa samego meczu ciągle nam przypomina gdzie jesteśmy - stadiony prezentują się niezwykle efektownie, kibice są poubierani w narodowe barwy, a podczas przedmeczowej wstawki w oczy rzucają się kolorowe serpentyny czy konfetti porozrzucane przy brzegu boiska. W grze występuje 199 reprezentacji i do każdej z nich postarano się o hymn narodowy... no, przynajmniej skróconą jego wersję;).

Nie jest trudno się domyślić, że głównym trybem jest tu opcja rozegrania całej tytułowej imprezy. Można rozegrać same mistrzostwa, same kwalifikacje do nich lub połączyć te dwa rozwiązania i rozpocząć drogę wybranej reprezentacji od pierwszych meczów eliminacyjnych. Tutaj rozgrywa się też mecze towarzyskie a smaczku zabawie dodaje fakt, że spotkania można rozgrywać według prawdziwego terminarza, dzięki czemu da się zmienić losy potyczek, które znamy z transmisji telewizyjnych. Podobną rolę odgrywa tryb Story of Qualifying, gdyż tu również mamy do czynienia z meczami, które naprawdę się odbyły. Tutaj jednak gra stawia przed nami konkretne wymagania, a nasza kontrola zaczyna się od określonej minuty. Wyzwania typu "przegrywasz dwoma bramkami w 70. minucie meczu i musisz jeszcze wygrać" są tu na porządku dziennym, a stan w jakim przystępujemy do rozgrywki odpowiada temu z rozegranych naprawdę meczów. Tryb ten obejmuje ok. 50 wyzwań i wiele z nich dotyczy kwalifikacji do tegorocznych MŚ, ale nie tylko, bo pojawi się też kilka starszych spotkań, które zapisały się już w historii. Choć wszystkie zadania mają swoje cele główne, które trzeba wykonać, to można się też zatroszczyć o cele poboczne, które dają więcej punktów. Te ostatnie wykorzystać można na wykupienie kolejnych wyzwań. Tryb ten łatwy nie jest i może zapewnić trochę zabawy, a autorzy zapowiadają, że w czasie mistrzostw będą wypuszczać aktualizacje, które będą zawierać najciekawsze spotkania samego mundialu.

Kolejnym trybem jest Captain Your Country, który zastępuje Zostań Gwiazdą z FIFY 10. Różnica polega na tym, że tym razem głównym celem jest nie tylko dostanie się do pierwszej drużyny, ale też należy zostać jej kapitanem, a by do tego dojść, trzeba oczywiście ciągle wykonywać polecenia, jakie zleca nam gra. Urozmaiceniem jest tutaj fakt, że ciągle mamy podgląd na aktualne oceny piłkarzy, którzy rywalizują z nami. Dzięki temu można na bieżąco mieć oko na to, kto aktualnie najbardziej zagraża i ewentualnie bardziej zmotywować się do większego wysiłku. Pomocny okazuje się też ranking, który pokazuje, w którym miejscu aktualnie jesteśmy w hierarchii reprezentantów. W czasie meczu można polecić zawodnikowi przy piłce by strzelał lub podał do sterowanego przez nas grajka. Przeciwnicy podobnych trybów na pewno się w tej części nagle do nich nie przekonają, ale jeśli ktoś lubi grać jednym zawodnikiem i czekać aż w ogóle się dostanie piłkę to proszę bardzo:).

Mocną stroną tej produkcji jest sieciowy multiplayer. Powraca Bitwa Narodów, a więc znowu reprezentujemy swój kraj i dobrymi wynikami z innymi graczami można nabijać punkty dla Polski, a w każdej chwili można sprawdzić, na której pozycji w rankingu nasz kraj się znajduje. Za duży plus poczytuję fakt, że nikt nas nie zmusza do grania tylko Polską - zastosowano tutaj bardzo motywujący system, który premiuje granie słabszymi drużynami. Oznacza to oczywiście tyle, że za zwycięstwo słabszą ekipą zgarnia się więcej punktów do rankingu niż za wymiatanie najlepszymi drużynami świata. Sieciowy puchar rozgrywa się na normalnych mundialowych zasadach, a więc trzeba zacząć od trzech meczów w grupach, a potem przy ewentualnym awansie - walka o pięcie się w górę pucharowej drabinki. Wygrać Puchar Świata w sieci nie jest więc łatwo, bo trzeba mieć serię wielu wygranych pojedynków, ale zbieranie punktów dla swojego państwa stanowi wystarczającą motywację. Można nawet odnieść wrażenie, że ucieczki ze spotkań nie zdarzają się już tak często jak zwykle - każdy chce w końcu jak najlepiej zapracować na dobro swojego kraju. Choć z drugiej strony totalnym nieporozumieniem jest według mnie zawarcie przez twórców achievementa/trofeum, które dostaje się za 5 ucieczek z przegranych meczów. Po co komu to było?