Assassin's Creed 2 - recenzja

Najlepszy w tej grze jest jednak rewelacyjny design, smaczki serwowane przez twórców oraz ten charakterystyczny feeling podróżowania po renesansowych miastach. W tym świecie naprawdę można się zatracić. Ogromną przyjemność znowu sprawia sama wspinaczka, a nawet powolne przemieszczanie się po ulicach i obserwowanie szeregu zależności, jakie rządzą całym tym światem. To właśnie pozwoliło pierwszej części zbierać mimo wszystko wysokie oceny. Mimo tej schematyczności, którą wszyscy pamiętamy, a która po kilku godzinach zaczynała denerwować. "Dwójka" dostarcza ten sam, jeśli nie bardziej wyrazisty klimat, jeszcze bardziej dopracowaną oprawę, a przy tym nie jest już schematyczna.

Skoro jesteśmy już przy oprawie Assassin's Creed 2, warto dłużej pociągnąć ten temat. "Jedynka" swego czasu zrobiła ogromne wrażenie swoją prezencją. Ukazywała się w czasach, kiedy to normą było jeszcze bazowanie na silnikach graficznych z poprzedniej generacji (tyle, że w wyższej rozdziałce), więc poziom jaki pokazała robił ogromne wrażenie. To była jedna z pierwszych produkcji tej generacji, która powodowała opad szczęki po kilku minutach rozgrywki. Tyczy się to przynajmniej wersji na Xboxa 360, bo odpowiednik dla PS3 borykał się z wieloma problemami technicznymi, o czym zresztą wspominaliśmy w naszej recenzji. "Dwójka" już tego typu problemów nie ma i prezentuje się niemalże identycznie na dwóch konsolach. Najwięksi maniacy dostrzegą wprawdzie, że edycja dla PlayStatation 3 jest bardziej "zablurowana" (co objawia się "rozmytymi" teksturami), ze względu na inną technikę anti-aliasingu, ale jest to tak kosmetyczna różnica, że nie nie ma się co czepiać. Obie chodzą w natywnej 720p i trzymają płynną animację. Jednym z najlepszych dodatków w "dwójce" jest pełny cykl dzień/noc, co oczywiście ma wpływ na oświetlenie. Szkoda tylko, że poza Wenecją pozostałe miasta nie są już tak imponujące - można wręcz odnieść wrażenie (przynajmniej na początku), że lokacje w pierwszej części były ciekawsze i posiadały więcej detali. Na szczęście mniej więcej od połowy gry wchodzi najromantyczniejsze miasto świata, perła Adriatyku, czyli Wenecja właśnie, która już nie pozwala oderwać oczu od ekranu. Cały tytuł tak czy inaczej prezentuje się rewelacyjnie. To bez wątpienia jeden z najlepszych silników graficznych na konsolach obecnej generacji.

Do dźwięku też trudno się o coś poważniejszego przyczepić. Ulice przepełniają rozmowy przypadkowych ludzi, słychać heroldów wykrzykujących swoje racje, od czasu do czasu można też usłyszeć komentarze na swój temat. W grę można zagrać w oryginalnej, włoskiej wersji językowej z angielskimi napisami (by nadać jeszcze większego realizmu opowiadanej historii) lub też zdecydować się na angielską. Wówczas jednak musicie się liczyć z tym, że wszystkie postacie będą mówiły łamaną angielszczyzną (tak jakby Włoch miał mówić po angielsku) - rozwiązanie ciekawe, choć trochę kontrowersyjne. Wiadomo jednak, że autorzy mieli dobre intencje, próbując jak najbardziej oddać klimat renesansowych włoskich realiów. Ze znanych nazwisk, które użyczyły swych głosów warto wymienić Nolana Northa (Nathan Drake z Uncharted 2, natomiast tutaj gra głównego bohatera, czyli Desmonda) oraz Kristen Bell jako Lucy.

Dlaczego więc Assassin's Creed 2 nie otrzymał jeszcze wyższej noty? Jest kilka powodów. Po pierwsze walka. Miała zostać usprawniona i niby została, ale dalej starcia są schematyczne i przewidywalne. Znowu mimo tego, że Ezio otacza np. dziesięciu przeciwników, atakują oni po kolei, więc nawet takie sytuacje nie nastręczają zbyt wielu trudności. Można to cały czas rozwiązać lepiej. Drugim problemem jest to, że nie można powtarzać już ukończonych misji i nie bardzo jestem w stanie zrozumieć dlaczego... Przecież fani chcieliby maksymalnie dopakowanym asasynem podejść jeszcze raz przynajmniej do wybranych, najciekawszych questów. Twórcy niestety tego nie umożliwili, choć swego czasu przebąkiwali o możliwości wypuszczenia patcha, który wprowadziłby taką opcję. Fajnie by było, ale na razie nic na ten temat nie słychać. Wreszcie fabuła i kolejny raz dziwne zakończenie. Wspominałem już o tym, że cała historia jest średnio ciekawa, natomiast znowu nie doczekacie się tutaj prawdziwego finału. Cóż, twórcy najpewniej już pracują nad trzecią częścią, ale aż tak otwarte zakończenie jakie tutaj nam zaserwowano to moim zdaniem (znowu) lekkie przegięcie. Twórcy mogliby wprowadzić też wybór poziomu trudności, bo tak naprawdę większość najważniejszych zabójstw przychodzi tutaj z dziecinną łatwością. Prawdę mówiąc nawet w przypadku "jedynki" nieco bardziej się męczyłem.

Mimo kilku niedociągnięć, Assassin's Creed 2 to przykład wzorowego sequela. Takich właśnie kontynuacji oczekuję - poprawiających błędy poprzednika i dodających wiele nowych, ciekawych elementów. Twórcy podnieśli wysoko poprzeczkę i bardzo jestem ciekaw, czy uda się im przeskoczyć samych siebie w przypadku "trójki". Na razie jednak grajcie w część drugą, bo to (przynajmniej moim zdaniem) jeden z najlepszych tytułów końcówki 2009 roku. Polecam.

Rafał "Baron Ski" Skierski