Gran Turismo 5: Prologue - recenzja

Gran Turismo 5: Prologue to jeden z najbardziej kontrowersyjnych tytułów pierwszej połowy bieżącego roku. Jak oceniać produkt mający być tylko przedsmakiem przed pełną wersją? Jak zrecenzować grę nazywaną przez wielu tylko „rozbudowanym demem”? Najprostsza i najbardziej oczywista odpowiedź: tak jak każdą inną produkcję na PlayStation 3. W końcu Prologue nie kosztuje 50 złotych, a prawie trzy razy więcej. Odłóżmy więc na bok wszelkie dyskusje na temat sensu wypuszczania tego typu okrojonych wersji i sprawdźmy czy najnowsze dzieło Polyphony Digital jest warte swej ceny.

Gran Turismo to seria, która do tej pory sprzedawała konsole rodziny PlayStation. „Jedynka” okazała się megahitem, którego chyba nie do końca wszyscy się spodziewali, natomiast od trzeciej części zaczął się tak naprawdę boom na PS2. Historia zatoczyła koło i teraz to GT5 ma przetrzeć szlaki na PlejStacji trzeciej generacji. Na pełną wersję jeszcze będziemy musieli poczekać (cały czas wierzymy, że tylko do końca roku, choć coraz głośniej mówi się dopiero o drugim kwartale 2009), wiec ludzie z Polyphony Digital postanowili uraczyć nas pewnego rodzaju rozbudowaną wersją demonstracyjną, zwaną Prologue’em. Co więc dostajecie w zamian za 139 zł. (tyle wynosi cena sugerowana)? Sześć tras (każda w dwóch wersjach), 71 samochodów, lekkie opcje tuningu, tryb online dla maksymalnie 16 graczy, split-screen dla dwóch osób oraz kilkadziesiąt wyzwań do zaliczenia w pojedynkę.

Zaczyna się standardowo od intra, które pokazuje, że twórcy nie wyszli z wprawy. Jest jak zwykle świetne, doskonale zmontowane, efektowne, z dobrym kawałkiem muzycznym w tle. Na mnie intro zrobiło na tyle duże wrażenie, że oglądam je praktycznie przy każdym uruchomieniu gry. Po efektownym filmiku wylądujecie w menu, czyli w bardzo estetycznie zaprojektowanej „My Page”. Na dole wyświetlone są dostępne opcje, po boku mamy kalendarz, z prawej strony podany zegar i temperatura dla kolejnych krajów, natomiast w tle zapuszczane są śliczne ujęcia samochodów w jakichś miejscach (las, jaskinie, kamieniczka, etc.). W tle zapuszczane są spokojne, dostojne, jazzowe utwory, które fani poprzednich części z pewnością przywitają z otwartymi rękami. Warto przy okazji dodać, że po chwili bezczynności (nie dotykania joypada) prezentacje samochodów przechodzą na pełen ekran, co wraz ze stosowną muzyką buduje świetny klimacik. To jest właśnie jedna z tych rzeczy, której może pozazdrościć Forza. W dziele Polyphony czuć tę specyficzną atmosferę motoryzacyjnego święta, natomiast w tytule od Turn 10 trudno doszukać się czegoś więcej niż zwykłych menusów, robiących notabene średnie wrażenie.

Ilość dostępnych opcji w Gran Turismo 5: Prologue może z początku zaskoczyć. Mamy tutaj GT News (gdzie znajdują się najważniejsze informacje przekazywane przez twórców), GT TV (intro + inne filmiki do ściągnięcia, w tym w chwili obecnej na przykład wyczerpująca prezentacja Nissana GTR), Online (przejście do ścigania się przez internet), Rankings (rekordy w poszczególnych konkurencjach na kolejnych trasach), Arcade (możliwość przejechania każdej trasy w kilku trybach – w tym Time Trial oraz znany z wcześniejszych prezentacji Drift), 2P Battle (split-screen), Events (kilkadziesiąt konkurencji dla jednego gracza – tutaj zarabia się głównie kasę), Garage (przegląd posiadanych samochodów), Dealerships (przegląd fur do kupienia), Replay (możliwość oglądania zapisanych powtórek) oraz standardowo Opcje. Uff, sporo tego. Czy ktoś więc dalej odważy się nazwać Prologue małym demkiem za kasę?

Jeszcze zanim zacznę opisywać najważniejsze rzeczy, wrócę do paru formalności. Grę można zakupić jako plik do ściągnięcia z PlayStation Network lub sprawić ją sobie w pudełkowej wersji. W tym pierwszym przypadku pobrać trzeba niemal 2 GB danych, a warto przy tym dodać, że standardowo w pakiecie nie ma żadnych filmików, które trzeba dodatkowo dociągnąć (nawet intro!). To bardzo dobre rozwiązanie – w końcu nie każdy musi chcieć ściągać naraz wszystkie filmy. Przy pudełkowej wersji (którą notabene sprawdzałem) należy natomiast na początku odczekać dłuższą chwilę potrzebną na instalację gry na dysku PS3. Jeśli dobrze liczyłem, zajęło to około 14 minut, a więc niemało. Potem włączył mi się jeszcze komunikat o dostępnym najnowszym patchu, który oczywiście również wypadałoby ściągnąć z internetu. Chyba miałem drobne problemy z łączem, bo po jakichś dwudziestu minutach pobierania wyskoczył mi błąd i po chwili musiałem zacząć całą procedurę od początku. Doszło do tego, że grę włączyłem w sumie po jakiejś godzinie „formalności”. Ech, znak czasów.

Mając doświadczenia z Gran Turismo HD Concept i demka GT5: Prologue zacząłem od zmiany ustawień sterowania. Polyphony Digital pod tym względem cały czas tkwi w epoce PSone, bo proponuje nam dodawanie gazu i hamowanie przy pomocy przycisków „geometrycznych” (odpowiednio: „X”, „kwadrat”), podczas gdy wszyscy już dawno przesiedli się na „spusty”. Ja także. Osobiście zawsze jeżdżę na manualnej skrzyni biegów i zamiana ich „L2” oraz „R2” (tak jest defaultowo) to dla mnie jakieś nieporozumienie. Na szczęście wszystko można podpisać wedle własnych upodobań. Bardzo podoba mi się też, że udostępniono bardzo bogate opcje „wspomagające” (ASM, AC, TCM, linia perfekcyjnego przejazdu), które można wyłączyć lub włączyć, jeśli nie czujecie się zbyt pewnie. Najważniejsze jest jednak ustawienie dotyczące fizyki jazdy, gdzie można wybrać pomiędzy „standard” i „professional”. To pierwsze jeszcze wiele wybacza, natomiast drugie z pewnością usatysfakcjonuje wszystkich fanów symulacji. Nawet zbyt gwałtowne wduszenie gazu podczas wychodzenia z zakrętu owocuje uślizgiem kół, więc trzeba bardzo uważać i zakładać szybkie kontry, by nie wpaść w poślizg.

Jak się jeździ? Cóż, rewelacyjnie! Po wyłączeniu wszystkich „wspomagaczy” przyjemność sprawia samo utrzymywanie fury na trasie, a przecież każdy nowy samochód to zupełnie odmienny sposób prowadzenia i odczucia. Wspaniale oddano widok z wnętrza kabiny samochodów, gdzie widać pięknie animowanego kierowcę, pracujące liczniki i lusterka odbijające otoczenie (dużo lepszej jakości niż to, co było pokazywane na pierwszych screenach). Nigdy jakoś nie byłem fanem jeżdżenia z takiej perspektywy, ale powiem szczerze – w GT5: Prologue nawet nie tykam innych widoków! Zapytacie pewnie jak to wypada z porównaniu z Forza Motorsport 2? Na pierwszy rzut oka jeździ się bardzo podobnie, ale moim zdaniem wyścigi od Polyphony (po wyłączeniu wszelkich ułatwień) są trudniejsze, bliższe oddania rzeczywistości (mówimy teraz tylko o modelu jazdy!). Można to odczuć sprawdzając prowadzenie zwłaszcza tych najmocniejszych, kilkusetkonnych potworów z napędem na tył. Opanowanie Vipera „na sucho” przychodzi w Prologue’u znacznie trudniej niż w produkcji Turn 10, podobnie zresztą rzecz ma się w przypadku innych rakiet na kółkach. Całość można świetnie dostosować do swoich potrzeb, dzięki czemu nie dojdzie do takiej sytuacji, że najnowsze GT będzie mogło trafić tylko do hardcore’owców. Niedzielni gracze po chwili grzebania w opcjach również ustawią grę pod siebie i będą mogli czerpać nie mniejszą satysfakcję z jazdy.