Need for Speed: Hot Pursuit - recenzja

Need for Speed: Hot Pursuit miał trochę pecha. Jeszcze niedawno koncern Electronic Arts świętował, bo gdy po raz n-ty przesunięto Gran Turismo 5, najnowsza część NFS-a miała szansę być jedynym wysokobudżetowym tytułem czwartego kwartału tego roku. Teraz jednak, gdy premiera GT5 została ustalona na 24 listopada, część użytkowników (co widać po forach i serwisach społecznościowych) pominie Hot Pursuit na rzecz najnowszej megaprodukcji Polyphony Digital (niezależnie od jej jakości, hype zrobi swoje). Ja będę jednak zachęcał Was, by nie rezygnować z Need for Speed, bo kategorii arcade’owych wyścigów w tym sezonie tytuł EA nie ma sobie równych.

W zeszłym roku otrzymaliśmy celującego bardziej w fanów symulacji Need for Speed: Shift, natomiast na tegoroczne święta mieliśmy dostać odsłonę arcade’ową. Któż mógłby zrobić ją lepiej niż mistrzowie z Criterion Games, autorzy Burnout Paradise? To właśnie im firma Electronic Arts powierzyła prace nad Hot Pursuit – tytułem ważnym, bo będącym swego rodzaju remake’em marki znanej jeszcze z czasów PSone i PS2. Po wyjeżdżeniu ładnych kilkunastu godzin z tą grą jestem przekonany, że nikt w EA tej decyzji nie będzie żałował. No i wiem jedno – chcę więcej!

Hot Pursuit to powrót do idei pościgów – to coś, co fani NFS-a lubią chyba najbardziej. Można tu wcielić się zarówno w policjanta, jak i w kierowcę ścigającego się na granicy prawa. W karierze dostępne są zadania obu typów, więc nie trzeba z początku decydować się na jeden z nich. Standardowo zaczynacie na pierwszym poziomie doświadczenia i zaliczając kolejne zadania będziecie wspinać się po szczeblach aż do poziomu dwudziestego. Warto dodać, że nie ma tu jakiejkolwiek fabuły – wystarczy wybierać kolejne eventy z mapki i od razu walczyć o zwycięstwo.

Tym razem terenem działań jest Seacrest County – malowniczy kawałek terenu, po którym można poruszać się zarówno w trybie free-roam, jak i od razu przeskakiwać do dostępnych wyścigów. Prawdę mówiąc swobodne jeżdżenie po tej lokacji mija się z celem, bo twórcy nie pokusili się o zadania dodatkowe czy jakiekolwiek bonusy do znalezienia. Trochę szkoda, bo przykład takiego Test Driver Unlimited pokazał, że można dostarczyć ciekawy tryb free-roam – osobiście z przyjemnością dojeżdżałem w tamtym tytule „na własnych kołach” do kolejnych wyścigów. W Hot Pursuit tymczasem jedynym powodem, by eksplorować Seacrest County jest możliwość poznania dokładnie tras i skrótów, które potem będziecie już doświadczać w wyścigach. Cała miejscówka została przygotowana jak należy – jest wystarczająco różnorodna, by nie zanudzić Was po kilku godzinach.

Prawdę mówiąc biorąc udział w kolejnych wyścigach na myśl przychodził mi bardzo często Outrun: Coast 2 Coast. Dlaczego? Bowiem już samo przemieszczanie się po mapie nie ma wiele wspólnego z realizmem. W jednym momencie możecie na przykład jechać przez las, potem przez tereny górzyste, kaniony, a w końcu wjechać w strefę zimową (w międzyczasie temperatura zmieni się kilkukrotnie, przejeżdżanie z upałów w sekcje mroźne jest tu na porządku dziennym). Mi tego typu postawienie spraw zupełnie nie przeszkadza, bo przecież najnowszy NFS nie stara się być realistyczny – ma zapewnić nieskrępowaną arcade’ową rozrywkę i robi to jak należy.