Najnowszy Prince of Persia na PS3, Xboxa 360 i PC to naprawdę udany produkt, który został ciepło przyjęty na całym świecie. Co jednak, jeśli posiadacie tylko DS-a? Wydawca postanowił oddelegować mały zespół Ubisoft Casablanca, który miał stworzyć ekskluzywną część serii dedykowaną wyłącznie handheldowi Nintendo. Jak się już pewnie domyślacie, The Fallen King ma niewiele wspólnego (w zasadzie to tylko strzępy fabuły) z wersjami przeznaczonymi na platformy stacjonarne. Nie stara się ich zresztą naśladować - bardziej przypomina klasyczne wersje Prince of Persia, znane sprzed kilkunastu lat.
DS-owa wersja to jakby staroszkolny PoP w nowym, nieco kreskówkowym wydaniu. Jest tu wszystko, co pamiętamy jeszcze z czasów Amigi i innych maszynek z przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, kiedy to debiutował Książę Persji. Nie brakuje pamiętnych pułapek w rodzaju wystających ostrzy, gilotyn, a także skakania po platformach - wiele umiejętności przeniesiono zresztą z późniejszych PoP-ów (choćby odbijanie się od ścian czy lawirowanie wśród przeciwników).
Najwięcej kontrowersji budzi sposób sterowania poczynaniami głównego bohatera. Nie używa się tu w ogóle "krzyżaka", czy przycisków funkcyjnych - wszystkie ruchy egzekwuje się poprzez odpowiednie operowanie stylusem. Jak to działa? Bardzo prosto. Wystarczy wskazać kierunek rysikiem, a Książę pobiegnie w odpowiednią stronę. Puknięcie ekranu owocuje różnym efektem - zależnym od sytuacji. Czasami będzie to skok, innym razem przeturlanie się, czy też zaatakowanie przeciwnika. System sterowania przypomina nieco podobny model zastosowany w The Legend of Zelda: Phantom Hourglass, niemniej w tamtym tytule mogliśmy kierować bohatera w dowolną stronę, natomiast w PoP:TFK do dyspozycji mamy tylko dwa wymiary. Mimo wszystko muszę przyznać, że w akcji zaproponowany sposób sterowania sprawdza się dobrze - gra jest wprawdzie przez to dość łatwa, ale nie mogę powiedzieć, by do częstych sytuacji należało złe interpretowanie przez konsolę moich zamiarów. Na początku można mieć pewne wątpliwości, ale gwarantuję, że po około godzince zabawy przekonacie się do pomysłu developera.
Niektórzy z Was będą pewnie musieli również przez chwilę oswoić się z zaproponowaną oprawą graficzną. Na pierwszy rzut oka gra przypomina kreskówkę dla dzieci, jednak szybko dostrzeżecie plusy takiego designu. Poważniejszy wygląd raczej nie przyjąłby się na tak małym ekraniku, a styl japońskich anime jaki zaserwowali nam twórcy znakomicie się sprawdza. Konstrukcję poziomów oparto na polygonach, choć cała przygoda pozostaje w konwencji 2D. Jest tu wszystko, czego możecie oczekiwać od Prince of Persia - komnaty zamku, miasta, dżungla czy jaskinie. Wygląda to bardzo ładnie, a przy okazji levele są ciekawe same w sobie, więc nie powinniście narzekać na nudę. Gorzej, że przy większej ilości przeciwników naraz na ekranie (w sumie to wystarczy dwóch), animacja zaczyna chrupać i jest to bardzo zauważalne. Akcja zwalnia, ale na szczęście nie przeszkadza to jakoś bardzo w rozgrywce - można dalej spokojnie planować swoje ruchy.
Szkoda mimo wszystko, że twórcy nie dali nam możliwości zmiany systemu sterowania na klasyczne, z wykorzystaniem "krzyżaka". Wówczas najprawdopodobniej cała zabawa byłaby bardziej satysfakcjonująca, bo przy obecnym systemie jest po prostu za łatwo. Przy walce z przeciwnikami wystarczy pukać w nich stylusem, a Książę załatwi resztę. Można wprawdzie blokować (rysikiem trzeba wskazać głównego bohatera), ale używałem tego jedynie przy okazji walk z bossami. Widać wyraźnie, że twórcy poszli w casualową stronę chcąc, by gra była przystępna dla wszystkich jak leci.
Na konsolach stacjonarnych główny bohater często korzysta z pomocy Eliki. W DS-owej wersji jej zabrakło, ale za to szybko do Księcia dołącza mag w czerwonym wdzianku, który pomaga mu w przygodzie. Wystarczy przytrzymać dowolny przycisk konsolki, a zostaną aktywowane ruchy 'Magusa'. Najczęściej pocieszna postać w czerwonych szatach przydaje się do pomocy w rozwiązaniu zagadek - może ciskać kulami, które aktywują różnego rodzaju mechanizmy. Czasami można też z niego skorzystać, by ogłuszyć na chwilę oponenta. Fajnie, że Książę nie podróżuje sam, ale nie ma tu tak wielkiej więzi, jaką czuje się w edycjach na "stacjonarki", kiedy osobą towarzyszącą jest piękna Elika.
The Fallen King to udana platformówka, którą warto sprawdzić. Ma ciekawy design, miłe dla oka poziomy oraz... kontrowersyjny system sterowania. Fajnie byłoby, gdybyśmy dostali możliwość przełączenia się na d-pada, ale nie będę narzekać - jest dobrze. Zgadza się, autorzy celowali w segment casualowy, ale całość i tak jest warta uwagi. Jest łatwo, ale przecież "duży" PoP na Xboxie 360 albo PS3 również do trudnych gier nie należy.
Rafał "Baron Ski" Skierski
