Red Dead Redemption - recenzja

Świetnie prezentuje się oprawa audio/video. Widać, że Rockstar wyciąga wnioski z błędów z GTA IV - autorski silnik graficzny doczekał się wielu poprawek, bo - nie oszukujmy się - czwarte Grand Theft Auto ma już swoje lata. Twórcy ciężko pracowali nad tym, by Red Dead Redemption nie był określany kopią GTA, tyle że w nieco innych realiach. Pamiętajmy również, że samochody zostały zastąpione zwierzętami, co wcale takie proste nie było - zręcznościowy model jazdy musiał być zastąpiony czymś zdecydowanie bardziej realistycznym. Jazda na koniu może się podobać, a wszelkie zwierzęta zostały odtworzone jak należy. Duży plus również za voice-acting, bo wszyscy przyłożyli się roboty, dzięki czemu gra serwuje klimat taki, jakiego każdy mógłby oczekiwać.  Przyczepić można się z kolei do całej masy bugów, na jakie można tu natrafić. Jak każda pozycja sandboxowa, tak i RDR pełny jest różnego rodzaju glichy/błędów. Przenikanie przez obiekty, postacie chodzące w powietrzu, momentami pop-up tekstur na dużą skalę (zdarzyło mi się to dwa razy, ale mapa doczytała się na moich oczach w bardzo nieładny sposób), czy jakieś niewytłumaczalne błędy z AI – to wszystko może się trafiać. Ot, bugi praktycznie jak w każdym sandboxie. Nie przesadzałbym, że są bardzo uciążliwe, ale od czasu do czasu możecie spodziewać się jakiegoś błędu.

Jako dodatek do bardzo rozbudowanego singe-playera, w Red Dead Redemption znajdziecie również sporą liczbę trybów multiplayerowych – zarówno tych służących do rywalizacji, jak i kooperacji. Wszystko zaczyna się w trybie Free Roam, gdzie wraz z 15 graczami możecie robić na mapie co Wam się tylko podoba. Jeśli chcecie, możecie zacząć do siebie strzelać, wypełniać specjalne misje, czy też zajść za skórę szeryfowi, który wyznaczy nagrodę za Waszą głowę i będziecie najbardziej poszukiwaną osobą w okolicy. Inni będą wówczas mogli uganiać się za Waszą postacią w poszukiwaniu łatwego zarobku. Na początku nie ma zbyt wielu opcji kustomizjacji własnego bohatera, ale w miarę pozyskiwania kolejnych punktów doświadczenia, dostaniecie dostęp do kolejnych modelów postaci, lepszych broni, itd. Szkoda, że nie można opracować swojego bohatera od zera, bo jest to denerwujące zwłaszcza na początku, gdy po mapie poruszają się standardowe modele kilku graczy, z pierwszym levelem doświadczenia i pistolecikiem. Zapewniam jednak, że można dość szybko awansować i zbliżyć się poziomem do bardziej doświadczonych osób.

W przypadku trybów do rywalizowania ze sobą, mamy dostęp do pięciu opcji – dwóch opartych na trybie Shootout (wariacja standardowego Deathmatchu) – free for all oraz drużynowego – a także trzech wersji Capture the Flag. Mi najbardziej podobały się te ostatnie, kiedy to na przykład trzeba przenieść worek złota, który bardzo obciąża posiadacza (pozostali gracze z drużyny muszą osłaniać takiego osobnika w drodze do celu). Innymi słowy, ten tytuł jest naprawdę ogromny, bo nawet po zaliczeniu głównego wątku (zabiera on ok. 20 godzin i to bez wypełniania misji pobocznych), czeka Was jeszcze sporo dobrego w multiplayerze, a także w szukania sekretów i questów dodatkowych. Jeśli tylko będziecie chcieli, możecie RDR bawić się tygodniami.

Chociaż przed premierą wielu mówiło o możliwości niespodzianki in minus, nic takiego nie nastąpiło. Rockstar po raz kolejny dostarczył grę na miarę swoich możliwości, czyli jedną z najlepszych pozycji sandboxowych dostępnych na rynku. Jeśli szukacie cześć w temacie westernu, lepiej trafić nie mogliście. Polski Call of Juarez był bardzo dobry, ale dobrze, że ukazał się rok temu, bo teraz nie wytrzymałby już konkurencji z najnowszym hitem twórców GTA. Red Dead Redemption jest świetny praktycznie w każdym aspekcie growego rzemiosła, to kompletny i niesamowicie głęboki tytuł, który wystarczy Wam spokojnie na kilka tygodni katowania. Bugi można mu spokojnie wybaczyć.