Dużo lepiej przedstawia się Island Flyover, czyli latanie samolotem po całej wyspie. Pilota można trzymać tak, jakbyście trzymali plastikowy model samolotu (w dwóch palcach), albo dowolnie inaczej. Tutaj znowu - samolocik reaguje dokładnie na to, co robimy z kontrolerem. Najmniejszy wychył ma przełożenie na to, co widać na ekranie. Wyspa na której rozmieszczono wszystkie konkurencje to... WuHu Island, ta sama, którą możecie pamiętać z Wii Fit. Twórcy oczywiście trochę ją rozbudowali, więc mogę zapewnić Was, że można tu dolecieć do wielu miejsc, do których nie dobieglibyście korzystając z funkcji joggingu w Wii Fit. Wróćmy jednak do opisu trybu Island Flyover... Oczywiście nie chodzi w nim tylko i wyłącznie o latanie bez celu po wyspie. Tak naprawdę tryb ten przygotowano dla wszystkich fanów eksploracji. Na całej wyspie, jej obrzeżach i mniejszych wysepkach umieszczono 80 znaczków "i" (punkt widokowe, wizytówki, etc.), które trzeba starać się odnaleźć. Czas lotu wynosi 5 minut i w takim limicie należy złapać jak najwięcej znaczków. Po zrobieniu jakiegoś dobrego wyniku, dojdą jeszcze kolorowe baloniki oraz... możliwość strzelania samolocikiem. To właśnie w ten sposób najłatwiej jest strącać balony, których również umieszczono tutaj kilkadziesiąt. Podsumowując, jeśli jesteście fanami eksploracji i wyciskania z gier wszystkich soków, sekcja Air Sports będzie dla Was idealna. Im więcej odkryjecie, tym więcej bonusów odblokujecie. Na koniec mamy jeszcze trzeci tryb w sekcji "latanej", czyli Dogfighting - możliwość porywalizowania we dwie osoby na podzielonym ekranie. Chodzi po prostu o latanie nad wyspą i strzelanie do siebie, co jest prawdę mówiąc średnio ciekawe. Gdyby tak była możliwość zagrania na przykład w 8 osób, może byłoby ciekawiej, a tak nie bardzo chce się do tego trybu wracać.
Podsumowując cały zestaw 12 mini-gier muszę przyznać, że jest lepiej niż się spodziewałem. Tylko nieliczne z nich można uznać za nieudane (Wakeboarding, Cycling), natomiast cała reszta broni się, oferując naprawdę udany gameplay. To zdecydowanie nie jest pozycja wyłącznie dla niedzielnych graczy, która straszy umownością jak pierwszy Wii Sports. To jeden z takich tytułów, przy których dobrze będą się bawić ludzie w każdym wieku i stażu z grami.
Oprawa graficzna? Nintendo kontynuuje styl wypracowany w Wii Sports, Wii Fit, czy Wii Play. Na pierwszy rzut oka wszystko prezentuje się prosto, ale wystarczy przypatrzeć się bardziej i można dostrzec całkiem niezłe tekstury, świetny model fizyczny oraz różnego rodzaju efekty (świetnie opracowana woda) i praktycznie brak dorysowywania się otoczenia. Fajnie jest w konkurencji "latanej" wzbić się samolotem wysoko ponad wyspę i podziwiać cały dostępny obszar bez żadnej umowności.
Warto jeszcze dodać, że WSR przynosi ze sobą także coś w rodzaju systemu achievementów, czy też Trofeów, które znamy z konkurencyjnych platform. Tutaj nazwano to "stamp system" - w każdej konkurencji można zdobyć po 5 osiągnięć i wcale nie jest to łatwe zadanie. Mam nadzieję, że w kolejnych grach "Big N" również ten system będzie umieszczany, bo na pewno przedłuża on żywotność.
Nintendo spełniło moje oczekiwania wraz z Wii Sports Resort i MotionPlus. To prawdziwy pokaz możliwości nowej przystawki i zapewniam Was, że jak już raz spróbujecie, ciężko będzie wrócić do starszych gier, które nie korzystają z takiej dokładności w odwzorowywaniu ruchów. Sam zestaw mini-gierek też jest bardzo udany - oczywiście nie wszystkie zarządziły, ale jest zdecydowanie lepiej niż w przypadku pierwszego Wii Sports. Minusem jest brak opcji online'owych - dlaczego nie można porywalizować z graczami z całego świata? To jeszcze bardziej podniosłoby wartość całego tytułu. Mimo wszystko dostaliśmy kolejną świetną party-game, która idealnie sprawdzi się na wszelkich domowych imprezkach. Polecam.
Rafał "Baron Ski" Skierski
